Dag 1. ’t Is even wennen, in ieder geval voor ons

Geplaatst op door

Parijs is nog ver, dat was de aanleiding, maar na een lang traject is zelfs dat haalbaar. Na dag1

Thuisfront

Terwijl Niels de hoek omliep dook de goegemeente op de mobiel om hem te tracken. En het werkte. En het was gaaf om te zien. Plaatsen die we kennen maar niet vaak komen. En later plaatsen waar we van dromen maar nooit zullen komen.

Opsporing

Via Emmerik over de Rijn, door naar Kleef. Alles gaat goed, maar dan door het Reichswald. Niels’ kruimelspoor slingert en stokt. Een aantal vrienden is hem achterna gereden om hem aan te moedigen. Na een lange zoektocht weten Jeroen en Ivo de de route voor auto en lopen te laten kruisen. Marco stuurt zijn Chevrolet kordaat op Niels af die schielijk het struweel in vlucht.

Meltdown

Hoewel de foto een aanstaande afrekening suggereert blijkt het goed volk. De drie hebben zelfs croissants bij zich voor het geval Niels een hongerklop heeft. Dat is niet het geval.
Niels loopt weer verder maar is toch uit het ritme. En na het speuren naar de route in het bos lijkt er -nog voor Gennep- sprake van een algehele meltdown.
Het stipje op de tracker staat stil. En het weigert in beweging te komen. Ook na diverse keren refreshen, zelfs schudden van de telefoon brengt het stipje niet verder.

Boer

Het blijkt dat Niels te veel knopjes in een keer heeft ingedrukt. Dat vertelt hij in een audio-verslagje. Een uurtje later komt een nieuwe tracker tot ons en blijkt hij onderweg naar Sint Anthonis. Bij een bietenboer knoopt Niels een praatje aan. Een stukje verder is wel iets te vinden. En dat blijkt. Een aantal adressen geprobeerd, bij de derde is de eigenaresse zo aardig hem naar een mini-camping te brengen waar hij in een klein caravannetje kan overnachten. De campingdochter leent hem een fiets zodat hij bij de plaatselijke Albert Heijn een maaltijd kan scoren.

Normaal

Wat me opvalt is het gemak waarmee Niels het avontuur tegemoet gaat. Dat staat in schril contrast met de met zorg en vrees omzwachtelde instelling van het thuisfront, mijzelf incluis. Misschien moeten we het allemaal maar normaal gaan vinden.

Dag 1. Niels vertrekt onder luide aanmoedigingen

Geplaatst op door

Om acht uur is Niels dan eindelijk vertrokken. Ruim veertig fans genoten van het frêle herfstige ochtendgevoel. En van een Parijs-achtig ontbijtje en van elkaar. Het was (al vanaf 7.00 uur) gezellig in ‘Parijs is nog Ver’ op dag 1

Ontbijt op terras

Vanaf 7.00 loopt het wielercafé vol. De koffie van OpKop is een goede start, Deka-markt sponsorde croissants voor de eerste trek en Jeroen sleept een barbecue het terras op waarop Frank eitjes bakt voor de tweede trek.

Uitleg van de held

Terwijl binnen gasten nog knabbelen aan de broodjes en koffie volop vloeit arriveert de held van dit verhaal, Niels. Natuurlijk lopend. Alsof een vat vol emoties wordt ontkurkt. Niels is onder de indruk van de aanwezigheid en aandacht. Hij heeft veel te vertellen want ja, de fans zijn ook onder de indruk van zijn uiterlijk. Hij ‘staat scherp’ en is volgehangen met bidons en een camelbag. En nog meer spulletjes voor onderweg. Niels antwoordt alle vragen geduldig zet vervolgens zijn GPS-tracker aan

Stil om de hoek

Op de Tour-de-France-claxon van Cyriel Sars start Niels zijn tocht (check die video en abonneer je voor volgende). Applaus klinkt door de nog heiige Spinbaan. Na 100 meter stokt het enthousiasme want van links komt een auto, die zal ‘m toch niet ….
Niels pakt gelukkig het fietspad links en duikt de stilte in. We schakelen over naar de gebakken gebakken eitjes van Frank en de koffie van Gerrits wielercafé
We volgen hem voortaan via de GPS-tracker. Als ik dit schrijf is hij al de Rijn over, en zelfs Kleef voorbij.

Chil voor de start

Geplaatst op door

Het is dag-1 en de messen zijn geslepen. Alle fans zijn klaar voor het grote startschot (waarover straks meer), het wielercafé is gereed, Niels staat strak en nog belangrijker: het sponsordoel is bijna gehaald.

Vijfduizend euro

We zijn enorm verheugd dat het doel zo glorieus is gehaald. De vijfduizend euro is weliswaar nog niet bereikt maar dat bedrag is tot stand gekomen doordat we het streefbedrag steeds hoger konden stellen. Jullie waren fantastisch. Als een vorm van dank kun je via deze website Niels live volgen in zijn hardlooptocht naar Parijs. Als-ie smokkelt kun je dat zien, maar wie maalt daarom. Niels zal ons voorzien van foto’s en filmpjes vanuit de actie. Kroegbaas Gerrit zal dagelijks (of dan toch heel vaak) een stukje tekst over zijn ervaringen aan deze site toevoegen.

Stroomlijn

De laatste dag was Niels nauwelijks onder de mensen. Een korte cappuccino kon nog wel en passant zijn gestroomlijnde kapsel te showen. Bij nader inzien zou een vrijmibo een slechte appetizer zijn voor Le Grand Départ. Dus was de chill-modus de beste voorbereiding.
Zenuwen of spanning konden we niet bespeuren. “Dat klopt, ik voel me erg rustig. Waarschijnlijk zal ik morgenochtend wel spanning voelen. Het zal nog lastig zijn om me in te houden: ik moet niet harder dan gemiddeld 10 kilometer per uur lopen.”
Alles verloopt dus gladjes, de hele voorbereiding verloopt in een stroomlijn.

Voorpret is voorbij

Morgen, zaterdag 30 september, de dag je wist die ging komen. We hebben allemaal veel plezier beleefd aan de voorbereiding. Zoveel plezier dat het niet eens meer uitmaakt of hij het wel of niet haalt. Gezond blijven is belangrijker. De voorpret is vaak het leukst, hoewel ik me niet kan voorstellen dat de komende 10 (?) dagen saai zullen zijn.

Startschot

We openen het uitzwaai-moment om half acht (7.30 uur) met een smakelijk ontbijt, un petit déjeuner Parisiènne. Voor 5 euro kun je met croissants, ei met spek jus d’orange en koffie of thee jouw dag beginnen. Cyriel Sars zal met een Tour-de-France-knipoog het startschot geven.
Daarna vindt geen van onze goede adviezen nog gehoor, want dan is hij onderweg, naar Parijs.

Herstellen voor het bewegen

Geplaatst op door

Niels wordt aardig verwend, vlak voor hij zich helemaal uit elkaar trekt. Vandaag was hij bij de beweeghersteller. De wat?

Masseren

Een fysiotherapeut, een masseur, dat kennen we wel. Maar een beweeghersteller, dat is iets anders. Of toch niet?
De foto laat gewoon een massage zien door Sabine Visser. Ik zeg “lekker masseren, daar is niets mis mee”. Maar wat je ziet is maar de helft van het herstel, je moet ook ruiken. Tijdens het masseren dwarrelt een aromatherapie de neus van de atleet in. En die combinatie werkt beter. Kijk ‘m genieten.

Laatste avondmaal

Het houdt niet op met deze sessie op de massagetafel. Je kunt wel zeggen dat de laatste dagen voor de start naar Parijs voelen als een laatste avondmaal.
Morgen (vrijdag dus) gaat Niels naar de sauna (Palestra). Ook heel erg om van te genieten, als je ervan houdt.
En om het helemaal af te ronden: de kapper. Kapper Hardy aan de Terborgseweg heeft een comfortabele stoel klaarstaan waarin een van de kapsters hem onder handen neemt. Aerodynamica staat voorop neem ik aan.

Kers op het laatste avondmaal

Ben je benieuwd naar zijn kapsel? Kom dan naar het wielercafé tijdens de vrijdagmiddagborrel. Niels krijgt daar de kers op het laatste avondmaal. Bewonder zijn ontspannen lichaam, zijn open poriën en zijn snelle coupe.

voor een massage moet je wel op je buik liggen

Un Grand Départ van Niels

Geplaatst op door

In Doetinchem neemt het enthousiasme voor Niels’ epische tocht langzaam toe. Velen willen hem graag uitzwaaien, zelfs als hij zaterdag 30 september al om 8.00 uur vertrekt. (dag -3)

Uitzwaai-ontbijt

Daarom organiseren we in Parijs is nog Ver aan de Spinbaan 21c een speciaal uitzwaai-ontbijtje. Un petit déjeuner français, met croissants, confiture en jus d’orange. En natuurlijk café au lait of een espresso. En dat alles voor de kleine bijdrage van 5 euro, die ook ten goede komt aan de actie Niels rent naar Parijs.

Zelf geregeld

Niels zelf heeft even geregeld dat de croissants gesponsord worden door de Deka-markt. Grote dank aan onze buurtsuper. Het wielercafé zorgt voor de confiture, de jus d’orange en café au lait.
Om de sfeer nog verder te verhogen zal er ook een lied worden aangeheven.

De eerste meters

Dus wees op tijd: vanaf 7.30 uur staat alles klaar en gaat de adrenaline omhoog.
Als het ontbijt is opgepeuzeld en de stemmen gesmeerd kunnen we om 8.00 uur onze handen warm klappen voor Niels’ eerste meters op weg naar Parijs.

En daarna gaan we wachten tot-ie terugkomt.

Kath en hond volgen op de voet

Geplaatst op door

Met haar Peugeot 307 volgt Kathelijn Fij met haar Duitse herdershond, Fonz, de marathon op de gepaste afstand, maar toch nauwgezet (dag -4)

Vakantie

Kathelijn: “Ik vond het allemaal geweldig maar ik zag ook wel risico’s. Het is ontstaan uit puur enthousiasme en vanuit een idee dat je het wel aankunt. Ik ken hem een beetje: hij kan heel goed focussen op zo’n project. Maar je hebt niet altijd alles in eigen hand. Daarom stelde ik voor om mee te rijden. Mijn werk in de catering bij evenementen is in dit seizoen minder dus was het sowieso tijd voor vakantie.”

de volgwagen
Kathelijn en Fonz

Gepaste afstand

“Niels wilde eigenlijk helemaal alleen lopen, niets vooraf regelen, het hoogst noodzakelijke meenemen en verder obstakels ter plekke oplossen. Alles op eigen kracht en met eigen inventiviteit. Maar mijn aanbod vond hij toch wel prettig, dus we spraken af dat ik op gepaste afstand van zijn route mijn vakantie zou gaan vieren. Met Fonz, die had ik de afgelopen maanden al veel te weinig gezien.”

Road-trip

“We hebben wat overlegd en afgesproken dat ik wat kleren en eten bij me heb. Om de twee dagen treffen we elkaar. Hij heeft de route uitgezet maar wil zich niet binden aan vaste etappeplaatsen. Met een GPS-tracker kan ik zien waar hij is, zodat ik er snel kan zijn.
Tussendoor heb ik gewoon vakantie. Ik zoek leuke plekjes, ver van de snelweg, waar ik wat kan rondkijken en als het bevalt sla ik mijn tentje op. Eigenlijk een soort road-trip, ik zie wel wat het me brengt. Maar het eindigt in ieder geval in Parijs. Daar ben ik nog nooit geweest. Ik heb er enorm veel zin in.”

Yoga, wie wil dat nou niet?

Geplaatst op door

De voorbereiding is meer dan goede schoenen en efficiënt spulletjes meenemen. De training is het allerbelangrijkste. Maar in de week voorafgaand is ontspanning cruciaal. Alles voor de supercompensatie. Niels is overtuigd dat yoga cruciaal is. Lees zijn verhaal (maandag 25 september, dag -5).

“Vanavond heb ik bij Rianne een yogales gevolgd. Ik ken Rianne nog van voor de Corona-tijd. Toen volgde ik al yoga bij haar ter aanvulling op het hardlopen.
Mede door de Corona is Rianne gestopt met lesgeven. Zij is toen een studie fysiotherapie gaan volgen die ze volgend jaar afrondt.”

Waar de zon schijnt

“Het grappige is dat ik Rianne altijd weer tegenkom. Zo ook afgelopen zomer toen ik mijn training rondje op Braamt liep. Daar vertelde ik van mijn Parijs-avontuur. En nog grappiger: naast de werkplaats van Marco te Mebel (van de zonweringen), waar ze toch weer een yoga-studio gaat opstarten: Waar de zon schijnt.
Ik vind het toevallig dan alles weer bij elkaar komt. En na een hele mooie donatie vanuit haar mooie nieuwe bedrijf voor de mega-marathon naar Parijs moest ik natuurlijk weer even een lesje meedraaien. Wat ook heel erg goed is en uitstekend in de laatste rust- en herstelweek past.”

voor zware beroepen

Zware beroepen

“Na de les spraken we hier nog even over. Yoga is een heel goede aanvulling is op duursport. Maar misschien ook nog wel breder dan dat: voor zware beroepen om maar iets te noemen. Zo mag buurman Marco te Mebel, ook een gulle sponsor, binnenkort een uitnodiging verwachten heb ik vernomen. Bij Rianne is het in ieder geval heerlijk yoga volgen en lekker down to earth.”

Gelukkig maar.

Niels rent naar Parijs en neemt mee …

Geplaatst op door

Als je zo’n afstand gaat lopen en zelf in je onderhoud voorziet, wat neem je dan mee? Weinig, maar wel het hoogstnodige. In een mooie nazomerzon op het terras van het wielercafé legt Niels legt uit wat hij in zijn rugzakje stopt (dag -6)

Voor onderweg

Voor zijn marathons heeft Niels een rugzakje gekocht bij Bever. Strak op de rug maar wel comfortabel. Aan de schouderbanden, op zijn borst, draagt Niels twee soft-flakes. Dat zijn halveliterbidons die vacuüm blijven als je eruit drinkt. Dus geen geklots. In de borstbidons zit water. Op zijn rug heeft het rugzakje ruimte voor een camel-bag van twee liter. Daarin zit water met voeding. Door een slangetje dat hoog op de borst bevestigd kan hij even lurken van het krachtvoer.
Op de banden vlak boven de heup zitten twee tasjes. In het een zitten müslirepen, 10 per dag, witte chocolade en melkchocolade. In het andere tasje zit druivensuiker, voor een boost tussendoor.

Handdoek en joggingbroek

Voor persoonlijke verzorging past in het rugzakje een tandenborstel en tandpasta. En een ienie-mini flesje zeep. “Op slaapplekken zal er vast wel zeep en shampoo beschikbaar zijn.” Wel pakt hij een speciaal handdoekje in. Superdun en licht maar droogt uitstekend.

Ook neemt Niels kleding mee. “De hardloopkleding gaat in de was na iedere etappe. Dat droogt supersnel. Maar ik moet wel iets aan. Daarom een joggingbroek, een T-shirt en een onderbroek. Van alles één want in totaal heb ik dat dagelijks maar een uurtje aan.”

Calamiteiten

Voor calamiteiten passen ook pleisters, blarennaald, sporttape en een overlevingsdekentje in de rugzak. En een petje voor als het zonnig is. En natuurlijk een regenjack want het kan ook regenen. En voor die omstandigheid heeft Niels twee paar sokken bij zich. “Als het regent kunnen je voeten snel nat worden. Dan moet je snel iets droogs kunnen aantrekken.

Voor zijn elektronische apparatuur (telefoon, garmin-horloge) schuift Niels een powerbank in de rugzak en voor ’s avonds een oplader.

En tenslotte: om zijn sportvoeding te prepareren heeft hij drie zakjes sportvoeding in de rugzak. Als Niels de eerste dagen heeft afgelegd zal de volgauto met Kathelijn een nieuw voorraadje aanleveren. Zij zal de megamarathon van een korte nabijheid volgen om desnoods snel bij te kunnen springen.