Bergen, de plaats op aarde met de meeste regen. Maar dan wel in Noorwegen. Niels is de andere kant op en is in Bergen, met een van de mooiste Grote Markten van België. Daar genoot hij intens van zijn eerste biertje in een lange periode. In de wetenschap dat Parijs nog best ver is. Het leven zit soms tegen, en soms ook mee, zoals de Bergense Adamo al zong.

Lopen en rennen
“Gisteren (vrijdag) 50 kilometer gewandeld, dat was wel prettig. Maar de laatste 10 kilometer toch maar gaan hardlopen, uit noodzaak. Het werd snel donker en langs de invalsweg voel je jezelf -zonder vier wielen- opgejaagd wild. Snel van deze weg af. En daarna was het zoeken en dolen naar uiteindelijk hotel Lido. Ik was eigenlijk helemaal op. Toen ontstond het idee om een rustdag in te lassen.“
Massage
“Vandaag zou ik me dus goed kunnen verzorgen. Een massage, een sauna, goed eten en de route goed voorbereiden.
Dat eerste ging meteen al niet goed: geen massage te vinden. Hier in Bergen is er geen Violet. En als er al gemasseerd wordt moet je langs een Franstalige voicemail. Dus ik ben maar op pad gegaan. Ook dat leverde geen beschikbare plekjes op.”
Ik denk dat Vlaams-Hongaars-Roemeense Violet een lot uit de loterij was. Maar Leuven zien we niet meer in de achteruitkijkspiegel. Niels kijkt vooruit.
Sauna
“En dan gaan we twee keer uitgebreid in bad”, zong Henk Westbroek. Niels is twee keer naar de sauna geweest op de rustdag. “Het hoorde bij het hotel, dus waarom niet. En tussendoor inkopen voor de dag van morgen. De zon scheen heerlijk over de terrassen op de Grote Markt van Bergen. Zo heerlijk dat ik de verleiding niet kon weerstaan om een biertje te drinken. De ober begreep echter niet dat ik aan een klein biertje genoeg had en schotelde me een halve liter voor.
Daarna naar het hotel om te rusten en te eten. Niet uit eten, dat kost toch best veel tijd en in mijn kamer kan ik lekker liggen. In een restaurant ziet dat er best gek uit.“
Asfalt
“Vandaag ook gerealiseerd dat de finale gaat beginnen, mede omdat ik morgen Frankrijk inloop. Parijs is haalbaar maar niet via de Komoot-route voor hardlopen. Die is echt genieten maar soms een hel: slechte paden, natte weilanden en brandnetels. Ik heb met de Komootdeskundige vanuit het café een route met meer verharding uitgekozen. Vanuit m’n hotel in Bergen is het nog 235 kilometer tot de Eiffeltoren. Dat kan ik in vier dagen afleggen, ben ik woensdagavond in Parijs, reis ik donderdag terug en vrijdag om 16.00 uur in het Wielercafe Parijs is nog ver.“

Back on track
“Etappe 5 en 6 waren echt wel een struggle. Ik ben de laatste jaren naar trailrunning toegegroeid maar ik voel me toch beter op asfalt. Door keuze voor meer asfalt kom ik back on track. Ik heb alles ingepakt, de wekker gezet om morgen vroeg te vertrekken. Morgen staat Kathelijn bij de finish van de dag. Ze heeft dan een slaapplek geregeld. Dat zal schelen.
Ik ga kijken of ik weer kan opschakelen van wandelen naar hardlopen, rustig aan, niet forceren. Ik heb er vertrouwen in dat ik het ga redden.“
C’es ma vie, c’est pas l’enfer, c’est pas le paradis
Een korte samenvatting. Adamo (uit Mons) zegt het mooi en het klinkt nog beter. Weinig meer aan toe te voegen.
Dag lieve Niels,
Zo zie je maar weer, je kunt een plan maken, maar door allerlei omstandigheden, waar je zelf geen invloed op kunt hebben, moet je bijstellen.
Dat heb je goed gedaan, vanaf nu, hup naar Parijs, zo wordt het doel toch behaald, goed bezig, voor vandaag veel suc-6,
Lieve groetjes Johan en Gerrie